ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΜΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Θέλω να ελπίζω πως αυτό δεν είναι προεκλογικό πυροτέχνημα!

ΥΠΕΞ: Ανοικτό ζήτημα οι γερμανικές αποζημιώσεις

Ανοικτό χαρακτηρίζει το θέμα των γερμανικών αποζημιώσεων το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών. Ο εκπρόσωπος Τύπου Γρ. Δελαβέκουρας, απαντώντας σε σχετική ερώτηση δημοσιογράφου ανέφερε τα εξής:

«Για το θέμα αυτό, οι θέσεις της Ελλάδας είναι σταθερές. Ισχύουν στο ακέραιο, όσα δήλωσε πρόσφατα ο Υπουργός Εξωτερικών στη Βουλή των Ελλήνων.

Συγκεκριμένα, ο Υπουργός Εξωτερικών Σταύρος Δήμας, στη συνεδρίαση των Επιτροπών Οικονομικών Υποθέσεων και Εθνικής Άμυνας και Εξωτερικών Υποθέσεων της Βουλής, που πραγματοποιήθηκε στις 28 Μαρτίου, σχετικά με τη διεκδίκηση των γερμανικών αποζημιώσεων και του αναγκαστικού δανείου, ανέφερε ότι το θέμα παραμένει ανοικτό και πρόσθεσε ότι:

Η εκκρεμότητα των γερμανικών αποζημιώσεων και του αναγκαστικού δανείου υφίσταται και διατηρούμε πάντα το δικαίωμα και τις δυνατότητες για τον χειρισμό του θέματος, ώστε να έχει τη δέουσα και προσφορότερη κατάληξη για τη χώρα μας. Για να μην υπάρχει καμία αμφιβολία, επαναλαμβάνω ότι η Ελλάδα ουδέποτε παραιτήθηκε των αξιώσεών της και δεν πρόκειται να το κάνει.

Ο Υπουργός Εξωτερικών ανέφερε επίσης ότι το ζήτημα αυτό μπορεί και πρέπει να συζητηθεί ξανά, με τη δέουσα τεκμηρίωση που θα ενισχύσει την ισχύ των επιχειρημάτων μας, στο πλαίσιο του αμοιβαίου σεβασμού και της εμπιστοσύνης που πρέπει να διέπουν τις σχέσεις Ελλάδας-Γερμανίας».

Διαβάστε και το παρακάτω. Το Γερμανικό θρασύτατο "ΟΧΙ"δοσμένο με κάποια δόση ενοχής!...

ΕΠΙΧΕΙΡΟΥΝ ΝΑ ΚΛΕΙΣΟΥΝ ΤΟ ΘΕΜΑ

Γερμανικό «όχι» για τις πολεμικές ποζημιώσεις

Με ανακοίνωση του γερμανικού ΥΠΕΞ το Βερολίνο αναγνωρίζει την ευθύνη του για τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Ωστόσο, όπως ισχυρίζεται, έχει καταβάλει ήδη αποζημιώσεις στο πλαίσιο της Συμφωνίας του 1946 και στήριξε έμπρακτα την ανοικοδόμηση της Ελλάδας

Ο ΓΕΡΜΑΝΟΣ υπουργός Εξωτερικών Γκίντο Βεστερβέλε

Αποφασισμένο να κλείσει οριστικά το θέμα των πολεμικών αποζημιώσεων προς την Ελλάδα είναι το Βερολίνο, όπως προκύπτει από δήλωση του γερμανικού υπουργείου Εξωτερικών προς το Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων, που επικαλείται τη συμφωνία του 1946.

Το υπουργείο Εξωτερικών, στο οποίο ηγείται ο Γκίντο Βεστερβέλε, σημειώνει πως η Γερμανία αναγνωρίζει την ευθύνη της για τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο και «λυπάται βαθύτατα για την οδύνη των θυμάτων», αναφέροντας όμως πως η Γερμανία έχει καταβάλει ήδη αποζημιώσεις στο πλαίσιο της Συμφωνίας του 1946 και στήριξε έμπρακτα και την ανοικοδόμηση της Ελλάδας.

Ολόκληρη η δήλωση του γερμανικού ΥΠΕΞ έχει ως εξής:

«Η Γερμανία αναγνωρίζει την ευθύνη της για τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο και λυπάται βαθύτατα για την οδύνη των θυμάτων. Αυτό ισχύει και για τη γερμανική κατοχή της Ελλάδας. Η Γερμανία κατέβαλε από το τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, στο πλαίσιο της Συμφωνίας του 1946 για τη Διασυμμαχική Υπηρεσία Αποζημιώσεων των Παρισίων, αποζημιώσεις και για την Ελλάδα και στήριξε τη χώρα έμπρακτα στην ανοικοδόμησή της.

Εξήντα πέντε χρόνια μετά το τέλος του Πολέμου και έπειτα από δεκαετίες ειρηνικής, γεμάτης εμπιστοσύνη συνεργασίας της Γερμανίας με την Ελλάδα και στενής σχέσης μας στο ΝΑΤΟ και την ΕΕ, το ερώτημα των αποζημιώσεων από τη σκοπιά της Ομοσπονδιακής Κυβέρνησης δεν αποτελεί πλέον θέμα».

Σημειώνεται ότι πολλοί αναλυτές και οικονομολόγοι, μεταξύ των οποίων ο καθηγητής Ιστορίας της Οικονομίας Αλμπρεχτ Ριτσλ έχουν επανειλημμένα τονίσει ότι η Γερμανία είναι «ο μεγαλύτερος αμαρτωλός του 20ού αιώνα», καθώς έχει χρεοκοπήσει τουλάχιστον τρεις φορές, ενώ την οικονομική της ευμάρεια τη χρωστάει στις ΗΠΑ, που παραιτήθηκαν του δικαιώματος για τεράστιες χρηματικές αποζημιώσεις μετά τους δύο παγκοσμίους πολέμους.

Αναφορικά με το θέμα της Ελλάδας έχουν πει πως θα ήταν λογικό η Γερμανία να πληρώσει τα περισσότερα από τα χρήματα που οι πιστωτές έχουν δανείσει στη χώρα μας, καθώς το οικονομικό θαύμα της Γερμανίας, όπως λένε, βασίζεται στη μη πληρωμή των αποζημιώσεων.
ΣΗΜ: Τώρα είναι η ώρα με το μεγάλο χρέος  μας να αγωνιστούμε σκληρά για  μειώσουμε η και να το εξαλείψουμε τελείως!Εδώ θα φανεί εάν ανήκομε  ισότιμα στην Ευρώπη! Γιατί αυτό μέχρι τώρα, παρ' όλα τα τραγικά μας λάθη, δεν φαίνεται. 
Κυρία Μέρκελ, "ιδού η Ρόδος, ιδού και το πήδημα"!!!... 

ΑΝΑΒΡΑ ΕΝΑ ΧΩΡΙΟ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ ΜΑΓΝΗΣΙΑΣ ΠΟΥ ΔΕΙΧΝΕΙ ΜΙΑ ΑΛΛΗ ΕΛΛΑΔΑ

Ανάβρα Μαγνησίας: ένα αυτόνομο και πλούσιο χωριό. 7Share Πρόκειται για ένα απομακρυσμένο ορεινό χωριό που κατάφερε μετά από συστηματική προσπάθεια, όχι μόνο να σταθεί όρθιο, αλλά να γίνει πρότυπο ανάπτυξης. Για τη μεγάλη ανατροπή που έρχεται από την Ανάβρα του νομού Μαγνησίας. Στις δυτικές πλαγιές της 'Οθρυος, σε υψόμετρο 1.000 μέτρων και σε απόσταση 40 χιλιομέτρων από την κοντινότερη κωμόπολη (τον Αλμυρό), οι 700 κάτοικοι, όλοι τους κτηνοτρόφοι, απολαμβάνουν εισοδήματα από 30 έως 100 χιλιάδες ευρώ και μια ποιότητα ζωής που μπορεί να συγκριθεί μόνο με την πλούσια Ελβετία. Εδώ ο κόσμος δεν φεύγει προς τα αστικά κέντρα, αλλά επιστρέφει στο χωριό του. Με ποσοστό ανεργίας στο μηδέν και με μέσο όρο ηλικίας τα 40 έτη, ο πληθυσμός διπλασιάστηκε μέσα στα τελευταία 15 χρόνια. Οι υποδομές του υποδειγματικές: Το αιολικό πάρκο, που δίνει έσοδα 100.000 ευρώ ετησίως στην κοινότητα, τα τρία υπερσύγχρονα κτηνοτροφικά πάρκα που στεγάζουν το χειμώνα (όταν η Ανάβρα αποκλείεται από τα χιόνια) 25.000 ζώα, το πρότυπο σφαγείο, που θυμίζει χειρουργείο, το διώροφο πάρκινγκ των 60 θέσεων, το γυμναστήριο με τα τελευταίας τεχνολογίας μηχανήματα, τα γήπεδα ποδοσφαίρου και μπάσκετ, το λαογραφικό μουσείο και φυσικά το περιβαλλοντικό-πολιτιστικό πάρκο, έκτασης 240 στρεμμάτων. Η κοινωνική μέριμνα κατέχει πρώτιστη θέση: νηπιαγωγείο και δημοτικό του «κουτιού», αγροτικό ιατρείο (πάντοτε στελεχωμένο), δωρεάν στέγαση για τους δασκάλους και τους γιατρούς, «Βοήθεια στο σπίτι», σχεδιασμός για γηροκομείο, ακόμα και για πισίνα! Πoιο είναι άραγε το μυστικό της επιτυχίας; Πώς μια μειονεκτική περιοχή κατάφερε το «θαύμα»; Η μάχη με τη μιζέρια άρχισε τις αρχές της δεκαετίας του '90, όταν τα ηνία της κοινότητας πήρε ο Δημήτρης Τσουκαλάς, ένας άνθρωπος που άφησε την Αθήνα για να γυρίσει στο χωριό του και να προσφέρει στη γενέτειρά του. Με ένα διάλειμμα 4 χρόνων, είναι από τότε κοινοτάρχης της Ανάβρας. Η κατάσταση που συνάντησε ήταν απελπιστική. Τα γελάδια, οι χοίροι και τα πρόβατα κυκλοφορούσαν ελεύθερα στο χωριό. Στους χωματόδρομους. Δεν υπήρχε πουθενά άσφαλτος. Το χειμώνα περπατούσες μέσα στη λάσπη, το καλοκαίρι η σκόνη σε έπνιγε. «Προτεραιότητά μας ήταν η κατασκευή κτηνοτροφικών πάρκων, για να μπει τέλος στην αναρχία που επικρατούσε. Με φως, νερό και σωστή δόμηση, σταβλίζουν τα ζώα τους το χειμώνα. Τους υπόλοιπους μήνες βόσκουν ελεύθερα στα βουνά. Αυτός είναι και ο λόγος που το κρέας τους φημίζεται για την ξεχωριστή γεύση του. Η κτηνοτροφία είναι η πηγή των εισοδημάτων στην Ανάβρα», λέει στο ΕΤ.Κ ο πρόεδρος της κοινότητας. «Ισως εγώ είμαι ο πιο φτωχός του χωριού, αφού η σύνταξη που παίρνω από τη ΔΕΗ, όπου έφυγα με το βαθμό του επιθεωρητή, κυμαίνεται στα 2.500 ευρώ». Βάσεις ανάπτυξης Η πρόοδος συνεχίστηκε με την κατασκευή του σφαγείου βιολογικής γραμμής, το μοναδικό δημόσιο στην Ελλάδα, με πιστοποίηση από τη ΔΗΩ. Ετσι μπήκε τάξη και δημιουργήθηκε η βάση για την ανάπτυξη της βιοκτηνοτροφίας, με συνέπεια οι παραγωγοί να κερδίζουν σημαντικά ποσά από τις επιδοτήσεις της Ευρωπαϊκής Ενωσης, με χρήματα της οποίας έγιναν οι παραπάνω υποδομές. Ξύπνιος, σχολαστικός και με όραμα ο πρόεδρος παρακολουθεί ανελλιπώς κάθε κοινοτικό πρόγραμμα και το εκμεταλλεύεται δεόντως. Το μεγαλύτερο επίτευγμά του, όπως λέει ο ίδιος, είναι ότι κατάφερε να αλλάξει τη νοοτροπία των συγχωριανών του. Στην αρχή έφεραν αντιρρήσεις στα σχέδιά του, αλλά με επιμονή και υπομονή τούς έπεισε. Τώρα τους καλεί να δημιουργήσουν τυποποιητήρια για τα προϊόντα τους, ώστε να ολοκληρωθεί το φάσμα της βιολογικής παραγωγής.Η Ανάβρα δεν βάσισε την ανάπτυξή της στο κράτος. Ηθελε έσοδα δικά της. Ετσι, πριν από τρία χρόνια ολοκλήρωσε το έργο του αιολικού πάρκου, με τις 20 ανεμογεννήτριες και ανάδοχο την ισπανική εταιρία Gamesa. Έσοδα Το ρεύμα το αγοράζει η ΔΕΗ, ενώ η κοινότητα για τη χρήση του χώρου, που της ανήκει, εισπράττει έως και 100.000 ευρώ το χρόνο.Υπό δημοπράτηση βρίσκεται και η ανάπτυξη υδροηλεκτρικού εργοστασίου, από το νερό των πηγών της Ανάβρας. Από εκεί θα εισπράττονται άλλες 100.000 ευρώ. Η επιστροφή στις ρίζες είναι μια σταθερή πολιτική για τον κ. Τσουκαλά. Για να ενισχυθεί κι άλλο ο πληθυσμός, έκανε επέκταση του οικισμού και δίνει οικόπεδα σε άστεγους δημότες στο ? της αντικειμενικής τους αξίας και με αποπληρωμή σε 5 δόσεις. Μετανάστες σε... ορεινό παράδεισο «Δεν μας λείπει τίποτα. Εγώ, παρόλο που γεννήθηκα στην Αθήνα, ήρθα στο χωριό των γονιών μου, μόλις γνώρισα εδώ, κατά τη διάρκεια των διακοπών, το σύζυγό μου τον Παναγιώτη. Κάναμε τρία παιδιά. Δουλεύουμε με τον άνδρα μου φροντίζοντας τα 100 γελάδια που έχουμε. Πηγαίνουμε γυμναστήριο, πίνουμε τα τσιπουράκια μας στις 5 ταβέρνες του χωριού και αν θέλουμε νυχτερινή ζωή πεταγόμαστε μέχρι τον Δομοκό ή τον Αλμυρό», λέει στον ΕΤ.Κ η Νίκη Μηλιώνη. Οι ηλικιωμένοι αισθάνονται ασφάλεια με τη μόνιμη παρουσία της αγροτικής γιατρού. Η Ελένη Τριανταφύλλου δέχεται 8 με 9 άτομα καθημερινά στο ιατρείο. Πήγε στην Ανάβρα στις 5 Αυγούστου και για τους επόμενους 9 μήνες που θα μείνει εκεί νιώθει τυχερή που βρέθηκε σε ένα τόσο φιλικό περιβάλλον. Μάλιστα, δεν επιβαρύνεται από την τσέπη της, γιατί μένει σε διαμέρισμα που της παραχώρησε η κοινότητα (όπως και οι τρεις δάσκαλοι). O Αποστόλης Καπέλος και ο Πολύζος Κανατούλης είναι δυο νέοι κτηνοτρόφοι. Παίκτες στην ποδοσφαιρική ομάδα του χωριού (Α.Ο. ΟΘΡΥΣ), κάθονται στο καφενείο και συζητούν πώς θα αντιμετωπίσουν τον ΔΟΜΟΚΟ, την ισχυρότερη ομάδα της περιοχής. Περηφανεύονται για την προαγωγή στην Α' Ερασιτεχνική, αλλά και για τα επιτεύγματα του χωριού τους. «Να πάτε να δείτε το περιβαλλοντικό πάρκο», μας λένε. Συναντάμε έναν παράδεισο. Αιωνόβια πλατάνια, σε μια διαδρομή πέντε χιλιομέτρων, με γεφύρια, παιδικές χαρές, πετρόκτιστη διακόσμηση και με τους λαγούς και τα ελάφια να ξεπετάγονται μέσα από τα ξέφωτα, με φόντο τον υδάτινο κόσμο του Ενιππέα (παραπόταμου του Πηνειού). Εδώ κρατάει ακόμα το έθιμο της δρυστέλας, όπου οι νοικοκυραίοι πλένουν ρούχα και χαλιά με τα ορμητικά νερά των πηγών. Μια περιφραγμένη έκταση, συνολικού εμβαδού 240 στρεμμάτων, που αποτελεί ταυτόχρονα και μουσείο παράδοσης. Αλλη μια ευκαιρία για να εισπράττει η κοινότητα έσοδα, καθώς πολλά σχολεία εκδηλώνουν ενδιαφέρον για επίσκεψη και αναμένεται να μπει συμβολικό εισιτήριο για τα έξοδα συντήρησής του. Το πλέον μεγαλόπνοο σχέδιο, αυτή την περίοδο, είναι η επικείμενη εγκατάσταση συστήματος τηλεθέρμανσης. Με προϋπολογισμό 1.700.000 ευρώ (από ευρωπαϊκά κονδύλια) και με μελέτη από το ΤΕΙ Κοζάνης η Περιφέρεια έχει πει ήδη το «ναι». Ενας κεντρικός λέβητας θα τοποθετηθεί στο πάνω μέρος του χωριού και από εκεί θα διοχετεύονται υπόγειοι αγωγοί από τους δρόμους της Ανάβρας με καυτό νερό. Το κάθε σπίτι θα συνδέεται με το σύστημα και θα έχει ολόκληρο το χειμώνα ζεστό νερό και θέρμανση, με μια ελάχιστη επιβάρυνση. Θα λειτουργεί με την καύση βιομάζας (κοπριές των ζώων, ξερά φύλλα, άχυρο κ.ά)  Σημ: Αυτό το άρθρο., το έλαβα  σαν email  και  κυριολεκτικά ξαφνιάστηκα, που  έμαθα με αυτό τον τρόπο, για μια  άλλη Ελλάδα! Και το ερώτημα από μόνο του, μου τριβελίζει το μυαλό. «Κανένας πολιτικός μας δεν γνωρίζει ένα τέτοιο χωριό;………Όλη η Ελλάδα ΠΡΕΠΕΙ ν’ αποκτήσει μία τέτοια  Νοοτροπία!.....

ΤΟ ΤΕΡΑΣΤΙΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ

 

Και τώρα ξαφνικά  ακούγεται έντονα, το πως θα μεθοδευτεί  η απομάκρυνση των εκατοντάδων χιλιάδων ανεξέλεγκτων μεταναστών από την Αθήνα βασικά, την Θεσσαλονίκη, αλλά και τις άλλες μεγάλες πόλεις. Ακούμε για τριάντα κέντρα συγκέντρωσης, χιλίων ανθρώπων, σε διάφορα μέρη της Ελλάδας. Από τα οποία μέσα σε είκοσι ημέρες, αυτοί θα διοχετεύονται (απελαύνονται) με την σειρά στις χώρες τους. Και πως  αυτά τα κέντρα, θα γίνουν μία καλή αιτία πρόσληψης χιλιάδων Ελλήνων ανέργων!...

Επειδή συμβαίνουν αυτά σε προεκλογικό χρόνο, είναι φυσικό να δημιουργούν και  εντυπώσεις, οι οποίες μας γυρίζουν πάλι πίσω στις ίδιες παλιές πολιτικές υποσχέσεις,  χωρίς βέβαια κανένα αντίκρισμα. Με μόνη πρόθεση την προσέλκυση ψήφων. Αλλά ας μην  στεκόμαστε συνεχώς  ως αντιρρησίες, σε κάτι που ίσως  δεν γίνεται γι’ αυτόν τον σκοπό. Αλλά αντίθετα προσπαθεί να λύσει ένα πολύ δύσκολο πρόβλημα, έστω και τώρα. Εκείνο που δεν καταλαβαίνω, είναι το γιατί  ν’ απλωθούν αυτά τα τριάντα κέντρα σε όλη την Επικράτεια. Αφού δηλώνεται πως υπάρχει η δυνατότητα, να  επαναπατρίζονται οι μετανάστες εντός εικοσαημέρου, γιατί δεν οργανώνεται ένα η δύο κέντρα κατ’ αρχήν κοντά στην Αθήνα, η οποία έχει και το μεγαλύτερο πρόβλημα και αφού πιλοτικά πετύχει το πρόγραμμα αυτό, δεν εφαρμόζεται και κοντά στην Θεσσαλονίκη, την Πάτρα, η όπου αλλού θεωρείται πως  υπάρχει μεγάλη συγκέντρωση μεταναστών. Και αυτό δια δύο βασικούς λόγους. Πρώτον η διαχείριση, ο έλεγχος και η όλη οργάνωση, θα είναι πιο εύκολη αφού θα γίνεται κοντά στα   κέντρα αποφάσεων και δεύτερον δεν θα ξεσηκωθούν πολίτες σε μέρη της Ελλάδας, οι οποίοι δεν έχουν και καμία ευθύνη  στο τεράστιο πρόβλημα της μετανάστευσης, από το ποίο και δεν υποφέρουν. Αν τώρα η ύπαρξη ορισμένων εγκαταλειμμένων  στρατοπέδων, οδήγησε σε μία τέτοια απόφαση, ακούγεται έντονα πως αυτά τα στρατόπεδα, χρειάζονται τεράστια έξοδα για ν’ αποκτήσουν την δυνατότητα να φιλοξενήσουν  χίλια άτομα το καθένα. Εκτός και εάν μερικά υπάρχουν ανεκμετάλλευτα, πλησίον των μεγάλων πόλεων, όπου και το πρόβλημα χρειάζεται ουσιαστική λύση. Εάν μπορεί το Ελληνικό κράτος να  απομακρύνει χίλια άτομα το εικοσαήμερο, από τα εδάφη του, θα είναι μεγάλη επιτυχία νομίζω, εάν κατά φέρει με τρία, τέσσερα η και πέντε κέντρα, ν’ απομακρύνει μέχρι και πέντε χιλιάδες άτομα. Για να έχει αυτό ουσιαστικό αποτέλεσμα, παράλληλα με το πρόγραμμα αυτό θα πρέπει να ενταθεί στο μάξιμουμ ο έλεγχος των συνόρων (η απαράδεκτη «τρύπα») από όπου εισέρχονται καθημερινά νέοι  μετανάστες. Γιατί εάν διώχνουμε από την μία και από την άλλη μας έρχονται καινούργιοι, τότε απλά κοροϊδευόμαστε. Αυτό πρέπει να συνοδευτεί με ένα ανελέητο κυνήγι, εκείνων των Ελλήνων, οι οποίοι και εκμεταλλεύονται  με απαράδεκτο τρόπο  τους ανθρώπους αυτούς, οδηγώντας τους στο παραεμπόριο, το λαθρεμπόριο, την πορνεία και τα ναρκωτικά. Είναι απαραίτητο να «κλείσουν» μια για πάντα οι δυνατότητες απασχόλησης των μεταναστών, έτσι ώστε να δοθεί ένα ουσιαστικό μήνυμα, πως η Ελλάδα έπαψε πια να είναι ένα  ανοργάνωτο Κράτος. Αυτό  μπορεί να φαίνεται σαν απανθρωπιά, αλλά στην βάση τους βοηθάει και αυτούς τους εξαχρειωμένους να μην τους εκμεταλλεύονται οι διάφοροι, που τους υπόσχονται πως  τους  στέλνουν σε μία χώρα όπου θα επιβιώσουν εύκολα.

Παράλληλα (και δεν μπορώ να καταλάβω γιατί δεν γίνεται μέχρι σήμερα-γιατί αν το καταλάβω  θα σημαίνει μάλλον πως εκεί κρύβονται συμφέροντα και εμείς στρουθοκαμηλίζουμε!), γιατί δεν απομακρύνονται όλοι οι πλανόδιοι παράνομοι πωλητές διαφόρων αντικειμένων, δημεύοντας  επί τόπου την πραμάτειά τους. Την ώρα που τα καταστήματα μαστίζονται από  μία ουσιαστικά πεθαμένη Αγορά και η Ανεργία, αλλά και η μείωση των φόρων είναι  τεράστια;…..Εννοείται, πως καλώς η κακώς  καμιά φορά έχουμε νομιμοποιήσει αρκετούς από τους ξένους μετανάστες. Αυτούς είμαστε υποχρεωμένοι να τους σεβαστούμε. Δεν διακρινόμαστε από κανένα ρατσιστικό σύνδρομο. Αντίθετα προσπαθούμε να  διασφαλίσουμε με τον καλύτερο τρόπο Πρώτα την Ζωή Του Έλληνα Πολίτη! Η οποία και τα τελευταία χρόνια έχει πεταχτεί στα σκουπίδια! Και αυτή είναι η Ευθύνη των μέχρι τώρα Κυβερνήσεων!

Θέλω να ελπίζω πραγματικά, πως  τώρα πια οι πολιτικοί μας, κατάλαβαν πως δεν πάει άλλο. Και δεν πάει άλλο, πρώτα από όλα για πολλούς από αυτούς. Υπάρχουν προφανώς και αρκετά καλά  πολιτικά κεφάλια. Για το καλά το πιστεύω σίγουρα. Για  το αρκετά….δεν είμαι και πολύ βέβαιος. Η Ειλικρίνεια άλλωστε, είναι και η μόνη μας πια Ελπίδα!......   

                   

ΚΑΙ ΑΤΙΜΩΡΗΣΙΑ ΚΑΙ ΠΑΡΕΛΑΣΕΙΣ;.....

Όσο και εάν φαίνεται  περίεργο το ερώτημα, νομίζω πως στην πραγματικότητα υπάρχει μία θλιβερή σύνδεση  μεταξύ των δύο.

Είναι πέρα από σίγουρο πως οι Εθνικές εορτές, οι οποίες τιμούν τους Αγώνες των  Ελλήνων  για την  Ελευθερία και την Αξιοπρέπεια του Έθνους, είναι και απαραίτητες και καλοδεχούμενες.

Στην σημερινή όμως συγκυρία, είμαστε υποχρεωμένοι, να δούμε και να μετρήσουμε το γενικό αίσθημα του μεγαλύτερου κομματιού του Λαού. Έχουμε πέσει σχεδόν ξαφνικά στο άπατο «πηγάδι», γιατί το «μαχαίρι» της μεγάλης  Ελληνικής Οικονομικής κρίσης μπήκε σιγά-σιγά και πισώπλατα (εφ’ όσον κανένας πολιτικός  από τις  Κυβερνήσεις που διοίκησαν την χώρα αυτή δεν φανέρωσε την τραγική κατάσταση).  Αλλά και κανένας απλός βουλευτής από όλες τις πτέρυγες της Βουλής, δεν  έβγαλε λέξη γύρω από το τεράστιο πρόβλημα της  Κρατικής υπερχρέωσης. Αν δεν ήξερε (πράγμα αδύνατο) τότε, δεν  έπρεπε να υπάρχει στον χώρο αυτό, όπου  ορίζεται η Ζωή εκατομμυρίων ανθρώπων. Όλοι πειθαρχημένοι απόλυτα στο κόμμα τους, έκρυψαν  την Αλήθεια!

Αυτό ακριβώς είναι η αιτία που εξόργισε το μεγαλύτερο κομμάτι του Λαού. Και η οργή μεγάλωσε, όταν για  να  σωθεί ο τόπος από την πτώχευση, οδηγήθηκαν ουσιαστικά και τα δύο μεγάλα κόμματα στην  συνηθισμένη  λύση. Να πληρώσουν δηλαδή  πρώτοι από όλους, οι συνήθεις  «εύκολοι» στην άδικη  είσπραξη χαρατσιών. Δηλαδή οι υπάλληλοι είτε Δημοσίου, είτε Ιδιωτικού τομέα  και βέβαια οι συνταξιούχοι. Χωρίς διάκριση  και μην          αρχίζοντας, από τους πιο  εύρωστους οικονομικά, αλλά   γενικά από όλους με οριζόντιες τακτικές. Παράλληλα πέρασαν δύο ολόκληρα χρόνια για ν’ αρχίσουμε ν’ ακούμε, για ελέγχους  στην Διαφθορά. Για το κυνήγι της Φοροδιαφυγής και της Εισφοροδιαφυγής! Με ρυθμούς και αδυναμίες χελώνας. Χωρίς να υπάρχει  η αίσθηση πως  εκείνος που  ζημίωσε το Κράτος, σε βαθμό  εκατομμυρίων  ευρώ (πολιτικός- η πολίτης) είναι στο  γρήγορο στόχαστρο  του Κράτους.

Και εδώ είναι που  διογκώνεται η  Οργή! Τότε είναι πάλι που οι πολιτικοί μας, συμπεριφέρονται σαν να μην «αισθάνονται» την Κοινωνία! Τότε είναι που δεν πρέπει και να την προκαλούνε. Γιατί πρόκληση είναι να λένε "θα κάνουμε την παρέλαση, γιατί το Κράτος Υπάρχει και πρέπει σαν Έλληνες να σεβόμαστε το Παρελθόν μας! Γι’ αυτό και θα περιφρουρήσουμε με  κάθε  αστυνομική δυνατότητα  την παρέλαση!"  Και ένα παιδάκι ακόμα θα το απέφευγε αυτό.

Αυτοί οι οποίοι κατέληξαν σε τέτοια απόφαση,

Δεν μπορούν κ’ αν  να φαντασθούν πως με αυτόν τρόπο προκαλούν τον οργισμένο Λαό, αλλά και δίνουν την ευκαιρία και δυνατότητα, σε άλλες   τάσεις, δυνάμεις και μεθοδεύσεις, να  καταστρέψουν την εικόνα της Ελλάδας;

Ο Πατριωτισμός τους  περιορίζεται στην επίδειξη δύναμης της χώρας (απαράδεκτη η σιδερόφρακτη εικόνα του κέντρου των πόλεων) και όχι στην αποφυγή των  δυσάρεστων εικόνων, μιας χώρας που τόσο καιρό τώρα βρίσκεται στο στόχαστρο, όλων των διεθνών ΜΜΕ;….Ο  Πατριωτισμός τους δεν  περικλείει  την προφύλαξη του Τουρισμού, σε καιρούς που αυτό το «δυνατό χαρτί» της χώρας πιέζεται ασφυκτικά ακριβώς για λόγους  μειωμένης ασφάλειας των τουριστών στην χώρα μας. Όπως επανειλημμένα τα  ξένα ΜΜΕ  τονίζουν;….

Το αποτέλεσμα είναι πως  και απασχολήθηκαν χιλιάδες αστυνομικών (μεγάλο κόστος) και κακή εικόνα δείξαμε (που θα μπορούσε να είναι πολύ χειρότερη) και τελικά  δυσαρεστήθηκαν οι πιο πολλοί.

Μα είναι δυνατόν με αυτήν την Ανεργία, την Διαφθορά την Ανοργανωσιά και πολλές φορές την Ανικανότητα,  ν’ αποφασίζεται ο Λαός να  χειροκροτήσει     τους «επίσημους»;….

Και πότε όλα αυτά;…όταν εκτός όλων των άλλων βρισκόμαστε και σε προεκλογική εποχή, με ότι συνεπάγεται αυτό. Τώρα είναι πάλι που βγαίνει όλη η «μπόχα» της κομματικής Αντιπαλότητας. Τώρα είναι που θαυμάζουμε εκείνα τα ανθρωπάκια που εκ των υστέρων διαχωρίζουν τις θέσεις τους,  πιστεύοντας πως με αυτό τον τρόπο, θα  «εξαγνισθούν» από τις αμαρτίες τους.

Το συμπέρασμά μου είναι πως τούτη την ώρα, μόνο η  Ηρεμία, η  Συνεργασία (είδος σε ανεπάρκεια στην Ελλάδα) και η Σοβαρότητα μαζί με την πολύ δουλειά Ίσως  καταφέρουν να σωθεί αυτός ο τόπος . Εάν όμως συνεχίσει η Ατιμωρησία   όλων εκείνων, οι οποίοι αναλογικά  έφεραν την κατάσταση αυτή στην χώρα, όπως και εκείνων οι οποίοι δεν εξόφλησαν ποτέ τις υποχρεώσεις τους, προς το Κράτος, αλλά και εκείνοι οι οποίοι  πλούτισαν παράνομα, τότε στην Ελλάδα δεν θ’ αλλάξει ΤΙΠΟΤΑ! Απλά τα πρόσωπα θα εναλλάσσονται και  η ζωή θα συνεχίζεται……….

ΞΕΧΕΙΛΙΣΕ Ο ΒΟΘΡΟΣ!......

Και η δυσωδία άρχισε ν’ απλώνεται παντού! Δεν φτάνει η τραγική καθημερινότητα, έχουμε τώρα και τα πρώτα δείγματα  αποτελεσμάτων (το ένα επάνω στο άλλο),από τον έλεγχο της κακοδιαχείρισης των Δημοσίων πόρων. Και που και αυτόν τον ρημάδι τον έλεγχο, χρειαζόταν  η πίεση των Γερμανών και άλλων δανειοληπτών μας, για ν’ αποφασίσομε να τον αρχίσουμε επί τέλους! Και αναφέρομαι σαν δείγμα την τραγική αποκάλυψη στο νησί της Ζακύνθου, όπου ένα στημένο καρτέλ έκδοσης πιστοποιητικών αναπηρίας από τύφλωση, απομυζούσε τους   πόρους της Πρόνοιας, την ίδια ώρα, που αρκετοί συμπολίτες μας, πραγματικοί ανάπηροι συνωστίζονται για ν’ αποδείξουν την ουσιαστική αναπηρία τους. Εννοείται πως σίγουρα τέτοια εγκλήματα θ’ αποδειχτούν και αλλού. Απλά στην Ζάκυνθο με τους 700 τυφλούς! Το πράγμα φάνταζε πολύ προκλητικά.

Το μεγάλο επίσης σκάνδαλο, που ακούστηκε στην εκπομπή του δημοσιογράφου κ. Ευαγγελάτου στο Σκάϊ (όπου και ξετυλίχτηκε όλη αυτή η καταγγελία  για το πρόβλημα τυφλών της Ζακύνθου), ήταν το ότι από κάποιο έτος νομίζω αρχές του 2004, η Πολιτεία, είχε αρχίσει να σκέπτεται να ελέγξει με ηλεκτρονική διασταύρωση την όλη κατάσταση των επιδομάτων  αναπηρίας. Και πως από τότε άκουσον–άκουσον διατέθηκαν 7 περίπου εκατομμύρια ευρώ, τα οποία και σπαταλήθηκαν χωρίς κανένα αποτέλεσμα. Ο κ Ευαγγελάτος είχε προσκαλέσει στη εκπομπή και δύο πολιτικούς. Τον κ. Μπόλαρη (υφυπουργό Υγείας)  από το ΠΑΣΟΚ και τον κ.Γιακουμάτο  (ανεξάρτητο βουλευτή τώρα που ανήκε στην Νέα Δημοκρατία). Ο μεν πρώτος είπε πως κατάφερε το Υπουργείο μόλις τώρα να φτάσει σε ουσιαστικό έλεγχο, διότι μπήκε επί τέλους μπροστά το ηλεκτρονικό σύστημα ελέγχου και συνεχώς απλώνεται σε όλη την Επικράτεια. Ο  κ. Γιακουμάτος με μία απερίγραπτη άνεση, αμύνθηκε των ευθυνών του (ως συμμετέχων σε προηγούμενη κυβέρνηση της ΝΔ), τονίζοντας και με στόμφο, πως εκείνος τα έλεγε στην Κυβέρνηση, αλλά δυστυχώς εκείνη δεν προχωρούσε σε τίποτα σχετικά με τους ελέγχους. «Και τι να έκανα εγώ;» μας ερώτησε.

«Γι’ αυτό και η ΝΔ έχασε τις εκλογές! Τιμωρηθήκαμε γι’ αυτό!» Και μάλιστα έδειξε να ικανοποιείται από την απάντησή του, αφού δικαιολόγησε με αυτόν τον τρόπο τον εαυτόν του.

Και  εδώ είναι το μεγάλο  και ασυγχώρητο έγκλημα των Πολιτικών μας, στην περίπτωση  μας του ΠΑΣΟΚ και της Νέας Δημοκρατίας!

Άφησαν τον τόπο ανεξέλεγκτο, δίνοντας δικαίωμα ποιος γνωρίζει σε πόσες εκατοντάδες χιλιάδες «αρουραίων», με την ανοχή η και ίσως αποδειχτεί σίγουρα και σύμπραξη (άρα και επί πλέον συνευθύνη) με το Πολιτικό Σύστημα. Δεν είναι σίγουρα όλοι οι πολιτικοί υπεύθυνοι. Είναι όμως  υπεύθυνοι, όσοι συμμετείχαν σε Κυβερνητικά κλιμάκια και ανέχονταν την κατάσταση. Όταν είσαι  Πολιτικός στέλεχος, λειτουργός δηλαδή της Κοινωνίας, πως να το κάνουμε οι ευθύνες είναι και πολλές και μεγάλες!

Εδώ βοούσε ο τόπος επί δεκαετίες, για την Διαφθορά!......

Γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο, σήμερα που και οι συντάξεις μειώθηκαν και οι μισθοί πετσοκόφτηκαν και η Ανεργία γιγαντώθηκε επικίνδυνα με τραγικά κοινωνικά επακόλουθα,    ΕΙΝΑΙ  ΑΝΑΓΚΗ πραγματικά το μαχαίρι να φτάσει στο κόκαλο! Όσοι εκμεταλλεύθηκαν  διάφορες καταστάσεις, ΠΡΕΠΕΙ να επιστρέψουν με το αζημίωτο  ότι καρπώθηκαν παράνομα. Ακόμα και σε δημεύσεις περιουσιών Πρέπει η Πολιτεία να προχωρήσει προκειμένου να διασφαλίσει την μείωση της κρατικής ζημίας. Όσοι δε πολιτικοί συμμετείχαν στην ΑΠΡΑΞΙΑ του Κράτους επ’ ωφελεία των  «τρωκτικών» δια νόμου πλέον πρέπει ν’ αποβάλλονται από την Βουλή και από το δικαίωμα μιας μελλοντικής υποψηφιότητας σε οποιαδήποτε Κρατική θέση! Διαμαρτυρίες θα υπάρξουν, αντιστάσεις θα γιγαντωθούν, αλλά η πραγματική Δημοκρατία Πρέπει να έχει και το Σθένος και την Δύναμη, να επιβάλλει τον πέλεκυ, για να περισώσει και την Αξιοπρέπεια του Έθνους, υποστηρίζοντας την Δικαιοσύνη και την Ισονομία για τους πολίτες. Αυτούς οι οποίοι και δεν παρανόμησαν, αλλά και αγογγύστως συνεχώς  πληρώνουν για λάθη και εγκλήματα άλλων. Αρκετά με το θράσος, που διαχέεται σε όλη την Κοινωνία!

Όλα αυτά βέβαια και δύσκολα είναι και χρειάζεται ο κατάλληλος χρόνος. Ο Λαός γνωρίζοντας πια  το πρόβλημα, θα βρει τον τρόπο, έστω και σε αυτήν την πολύ δύσκολη συγκυρία, να αποκλείσει από την Βουλή ένα μέρος τουλάχιστον από εκείνους που ακούστηκε έστω πως δεν «λειτούργησαν» σωστά! Δεν θα επέλθει η πλήρης κάθαρση του συστήματος. Αλλά θα δοθεί μία γεύση, η οποία θα δείχνει πως από εδώ και πέρα, μόνο όσοι  πραγματικά αγωνίζονται για το καλό της πατρίδας (αδιάφορο ποιου κόμματος), αυτούς ο Λαός θα υποστηρίζει................

Σημ:  Η  Γερμανία να ενδιαφερθεί για την εξόφληση των Πολεμικών Αποζημιώσεων προς την Ελλάδα! Όταν χρωστάει κανείς και δεν εξοφλεί  με το έτσι θέλω  αυτόν στον οποίο χρωστάει, είναι και αυτό μία μορφή Διαφθοράς από μέρους της! Για να λέμε και το σωστό!.....

ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΤΩΡΑ!.....

Δεν πρόλαβαν κ’ αν να συμμαζέψουν το «κούρεμα» των ομολόγων του Δημοσίου (το οποίο και έγινε με μεγάλη επιτυχία σαν συμμετοχές) και αμέσως τράβηξαν τα δύο κυρίως μεγάλα κόμματα, τα μαχαίρια τους για να τ’ ακονίσουν! Και εκεί που είπαμε, να ηρεμήσουμε για λίγο (γιατί κανένας δεν γνωρίζει να μας πει με βεβαιότητα, προς τα που πάμε και για πόσο θα πάμε),οι πολιτικοί μας παρ’ όλα τα όσα συνέβηκαν, τα πέντε τελευταία χρόνια, ετοιμάζονται για τις εκλογικές κοκορομαχίες τους!.....Και τους διαφεύγει, πως οι πολίτες, δεν είναι πια οι ίδιοι, που μέχρι το 2009, αγνοούσαν τα πάντα για τους «γκρεμούς»  και τους «πάτους»! Κόπηκαν και οι μισθοί, μειώθηκαν οι συντάξεις, η Ανεργία φούντωσε για τα καλά και η Αγορά στέναξε, από αναδουλειά και πτώχευση! Ρημάξανε την Ελλάδα και οι δυο τους, με την Ανικανότητά τους, την Προχειρότητα και την πλήρη ανυπαρξία σχεδίων ουσιαστικής Ανάπτυξης. Γνωστά όλα αυτά. Και προσπαθούνε τώρα ο καθένας με τον τρόπο του να ρίξει τις ευθύνες στον άλλο, πότε μετρώντας χρόνια διακυβέρνησης και πότε αναφέροντας ονόματα που μπλέχτηκαν σε οικονομικά σκάνδαλα,  για τα οποία δεν προχώρησε ποτέ ουσιαστικός έλεγχος. Και έτσι και η λάσπη έμεινε, αλλά και η ζημιά καλύφτηκε!...Τώρα τα ξεχνάνε όλα πάλι και σκοτώνονται να κερδίσουν τις εκλογές……Σήμερα όμως τα πράγματα είναι πολύ διαφορετικά. Δάνεια από έξω εύκολα Γιοκ! Η πίστωση τέλειωσε! Και μαζί τέλειωσαν και οι πολιτικές τους! Γιατί τόσα χρόνια μόνο με δάνεια, προσπαθούσανε να συγκρατήσουνε τους ψήφους τους…..Τώρα ήρθε η ώρα όμως να πούνε την Αλήθεια, στον ψηφοφόρο. Τι μπορούνε να κάνουνε, άλλο από το να ακολουθήσουνε πιστά και σφιχτά, ότι υπογράψαμε σαν υποχρεώσεις μας στους δανειολήπτες μας. Εδώ δεν χωράνε άλλα ψέματα. Το κόμμα που κυβέρνησε τα τελευταία 2 χρόνια και συμμετέχει σε μεγαλύτερο αριθμό υπουργών στην τελευταία κυβέρνηση του κ. Λουκά Παπαδήμου, έχει αρχίσει ήδη να ομολογεί την πραγματική κατάσταση. Τι να πει άλλωστε;…τα έζησε τόσο ζωντανά όλα στο πετσί του ο υποψήφιος Πρόεδρος  του ΠΑΣΟΚ,  που δεν τολμάει πια να πει πράγματα που δεν τα πιστεύει. Από την άλλη η ΝΔ, στον μεσοβέζικο ρόλο της Συναίνεσης(δηλαδή Συμπολίτευσης) και στον ρόλο της Αντιπολίτευσης, φαντάζεται  να πετύχει στις εκλογές αυτοδυναμίες ακλόνητες!....Αλλά και εάν το κατορθώσει αυτό, τι θα μπορέσει ν’ αλλάξει από τους σκληρούς όρους του μνημονίου, όταν πολύ καλά γνωρίζει ο ίδιος ο Πρόεδρός της πως είναι προδιαγεγραμμένη η οικονομική πορεία της χώρας με ΑΠΑΡΑΒΑΤΟΥΣ όρους!

Και εδώ έρχεται και η σειρά του πολίτη να ζητήσει και από τα δύο κόμματα, να πουν αλήθειες για το τι θα κάνουν. Με στόχο για το καλύτερο που μπορούν να κάνουν και τα δύο κόμματα και εάν ήταν δυνατόν και τα άλλα κόμματα. Είναι η ώρα της Αλήθειας! Τα πολιτικάντικα παιχνίδια οι ψευτιές, δεν έχουν  θέση πλέον. Οι ώρες είναι δύσκολες και τα κέφια λιγοστά. Εκείνο που ζητούν επιμόνως οι Έλληνες πολίτες βαθιά μέσα τους είναι, να ξεφύγουν από την αοριστολογία, από την ανασφάλεια  και  από την  πλήρη καταστροφή. Γιατί ήδη ένα μεγάλο μέρος της, έχει ήδη επηρεάσει την χώρα με τα χειρότερα αποτελέσματα.

Ήρθε όμως η ώρα και για τα υπόλοιπα κόμματα και κομματάκια!...Τόσο για τα σταθερά, όσο και για κάτι μικρούλια, που προσπαθούνε να συγκροτηθούνε από μερικούς αποστάτες βουλευτές, οι οποίοι φαντάζονται πως με αυτόν τον τρόπο, ξεφεύγουν τις ευθύνες του παρελθόντος τους, ήρθε η ώρα της Αποκάλυψης! Ελάτε μπροστά στους  υποψήφιους ψηφοφόρους σας  και πείτε Αλήθειες! Πείτε τους πως είσθε εναντίον  των Μνημονίων και πως θεωρείτε πως διασφαλίζετε τους Έλληνες πηγαίνοντάς  τους στην Δραχμή και στην χρεοκοπία! Και πείσετέ τους πως με αυτόν τον τρόπο, ΔΕΝ ΘΑ ΕΞΟΦΛΗΣΟΥΜΕ τους δανειστές μας! Μπορείτε;……

Αποκαλύψτε τον τρόπο με στοιχεία και όχι φανταστικές και ανεφάρμοστες θεωρίες! Είναι άλλο πράγμα το γιατί και πως βρεθήκαμε εδώ (και αυτό χρειάζεται μεγάλη έρευνα για τις όποιες τεράστιες ευθύνες)και  τελείως άλλο πράγμα, να μην θέλουμε να δούμε την πραγματικότητα! Αποκαλυφτείτε λοιπόν όλοι σας τώρα! Μια και καλή!.....

Κυρίες και κύριοι, η παράσταση έλαβε τέλος! Οι κουρτίνες πέσανε και αποκαλυφτήκατε «γυμνοί» στο κοινό σας…..

Την γύμνια σας όμως οι περισσότεροι, μπορείτε να την αποφύγετε, εάν σκεπτόμενοι πατριωτικά για την Ελλάδα (ειδικά τούτη την δύσκολη αναγκαστικά ώρα), να συνεργαστείτε, να ενωθείτε σε μία  Πανεθνική γροθιά και αφού διαλέξετε τους καλύτερούς σας, να αντιμετωπίσετε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο το μεγάλο μας πρόβλημα. Οι  εκατοντάδες χιλιάδες των ανέργων, οι μικρομεσαίοι επιχειρηματίες, οι χαμηλοσυνταξιούχοι οι δημόσιοι υπάλληλοι, σας παρακολουθούν. Είναι και οι άλλοι, που ήδη έφυγαν από την πατρίδα και οι άλλοι που ετοιμάζονται να ακολουθήσουν.

Σκεφτείτε το! Οι κομματικές νίκες, ουδόλως τώρα ενδιαφέρουν τον Λαό μας. Προηγείται η Επιβίωση, η Αξιοπρέπεια, η Δικαιοσύνη και όλα εκείνα που στηρίζουν μία Ανθρώπινη στην ουσία Κοινωνία!..

ΓΕΡΜΑΝΟΙ ΜΗΝ ΞΕΧΝΑΤΕ!........

           

Το παρακάτω δημοσίευμα, δεν το  κοινοποιώ για να «ξυπνήσω» μίση από παλαιά εγκλήματα. Είναι μία αναδρομή στην μνήμη, από πραγματικά θύματα  της ΚΑΤΟΧΗΣ! Για όσους δεν έζησαν τέτοιες ζοφερές καταστάσεις, αλλά και για τους Γερμανούς εκείνους, οι οποίοι εκφράστηκαν υποτιμητικά για την Ελλάδα! Για τον κ. Ρέσλερ π.χ (τον υπουργό Οικονομικών της Γερμανίας), ο οποίος και Πρέπει να το διαβάσει, για να  μάθει να σέβεται την Αξιοπρέπεια  της χώρας μας, όταν αναφέρεται σε αυτήν……..

           ΟΙ ΓΕΡΜΑΝΙΚΕΣ ΕΚΤΕΛΕΣΕΙΣ

    Του Σαράντου Καργάκου
    Ιστορικού - Συγγραφέως

 Απέφευγα για λόγους προσωπικής ευαισθησίας (έχουμε κι εμείς βέβαια τα ευαίσθητα προσωπικά δεδομένα μας!) ν' αναφερθώ στο περιβόητο θέμα των γερμανικών αποζημιώσεων. Ήμουν εξήμισυ ετών όταν ανήμερα σχεδόν του Αγίου Νικολάου του 1943 οι Γερμανοί πηγαίνανε για σκοτωμό τ' αδέρφια του πατέρα μου. Η μάνα μου λέει πως με κρατούσε από το χέρι. Πέρασε το αυτοκίνητο με τους μελλοθάνατους από μπροστά μας, ο μικρός θείος μου που ήταν δεν ήταν 30 ετών, σήκωσε το χέρι και μας χαιρέτισε μ' ένα πικρό χαμόγελο. Και μετά το αυτοκίνητο χάθηκε σε κάποια στροφή. Τότε για πρώτη φορά άκουσα κι έμαθα τη λέξη εκτέλεση. Κι η λέξη έμεινε άσβηστη στη συνείδησή μου, γιατί έκτοτε είχαμε κι άλλες, κι άλλες πολλές ακόμη εκτελέσεις. Έφευγαν από κοντά μας αγαπημένα πρόσωπα κι ο κόσμος έλεγε: «Τα πήγαν για εκτέλεση»!  
Κάποτε τα δεινά έληξαν και στον τόπο εγκαθιδρύθηκε μια κουτσή και στραβή τάξη. Η οικογένειά μου περνούσε δύσκολες ώρες αφόρητης φτώχειας. Η Κατοχή μάς είχε εξουθενώσει. Κάποιοι δικηγόροι ξεκίνησαν έναν αγώνα για αποζημιώσεις. Μάζευαν υπογραφές από συγγενείς θυμάτων. Υπόσχονταν -αν θυμάμαι καλά- δύο χιλιάδες το «κεφάλι». Πήγαν και στον πατέρα μου να υπογράψει, μα ο φτωχούλης αρνήθηκε με βδελυγμία. «Δεν κοστολογούνται τα κεφάλια των αδελφών μου», είπε. Κι ένιωσε πως ανταπέδιδε με τη φράση αυτή την καλύτερη τιμωρία στην επηρμένη μεταπολεμική Γερμανία, τη Γερμανία του οικονομικού θαύματος, που στηρίχθηκε στην ξένη εργασία και στην αφειδώς παρεχόμενη αμερικανική βοήθεια.  Αν σ' όλη αυτή τη μακρά διαδικασία με πληγώνει κάτι, είναι όχι αυτή καθαυτή η εκτέλεση, αλλά η «νομιμότητα» αυτής της εκτέλεσης. Οι γερμανικές αρχές είχαν διακηρύξει πως για κάθε σκοτωμένο Γερμανό θα εκτελούνταν 40 άμαχοι Έλληνες. Ας το σκεφθούμε αυτό: 40 Έλληνες έναντι ενός Γερμανού! Έτσι μας κοστολόγισαν κι έτσι μας κοστολογούν. Ένας Έλληνας είναι υποπολλαπλάσιο του Γερμανού. Αυτό εκφράζει όχι απλώς τη ναζιστική θηριωδία αλλά τη γενικότερη ευρωπαϊκή νοοτροπία. Γιατί, όπως πολύ σοφά έλεγε ο Ντισραέλι, «μπορεί μια αποικία ν'  απέκτησε ανεξαρτησία, αλλά δεν παύει γι'  αυτό το λόγο να είναι αποικία».
    Αν σήμερα οι Γερμανοί δυστροπούν να πληρώσουν την επιδικασθείσα από τα Δικαστήρια αποζημίωση στους μαρτυρικούς κατοίκους του Διστόμου (και όχι μόνον του Διστόμου), δεν το κάνουν μόνο από τσιγκουνιά, το κάνουν για να μας ταπεινώσουν ακόμη μια φορά. αρνούνται υπόσταση στα δικαστήριά μας. Ουσιαστικά δεν αναγνωρίζουν σε μας υπόσταση κράτους. Παραπέμπουν το ζήτημα στον Υπουργό. Αυτός είναι ένας περιδεής εκπρόσωπος της Νέας Τάξης που δεν λογοδοτεί στον ελληνικό λαό αλλά στα Διευθυντήρια των Νέων Καιρών.  Αυτό που όμως με θλίβει δεν είναι η ψυχική κακομοιριά των κυβερνώντων, είναι το ηθικό κατάντημα κάποιων δημοσιογράφων. Άκουγα ένα μεσημέρι κάποιον ραδιοσχολιαστή που με άκρως περιφρονητική φωνή στιγμάτιζε τη συμπεριφορά των Διστομιτών, επειδή κατέφυγαν στα ασφαλιστικά μέτρα κατά των Γερμανών. Κι έλεγε: «Πού φθάσαμε...»! Έπρεπε να είχε ζήσει τη γερμανική φρίκη της Κατοχής, για να είχε δει το πού φθάνει το κτήνος όταν κυριεύει την ανθρώπινη ψυχή. Τί έκαναν οι κάτοικοι του Διστόμου από το να προσφύγουν στη Δικαιοσύνη; Μήπως έπρεπε κι αυτοί - κι όχι μόνο αυτοί- να συμπεριφερθούν γερμανικά, δηλαδή να πιάσουν καμιά πεντακοσαριά Γερμανούς τουρίστες και να τους κρατήσουν ομήρους ή να τους εκτελέσουν; Στα αντίποινα των Γερμανών εμείς δεν απαντήσαμε με αντίποινα. Οι Γερμανοί τιμωρήθηκαν ελάχιστα γι'  αυτά που διέπραξαν στον τόπο μας. Κάλυψαν ένα ελάχιστο μέρος των αποζημιώσεων που όφειλαν. Συνέχισαν τη ναζιστική πολιτική, όχι βέβαια στη γραμμή του Χίτλερ (δεν είναι ακόμη καιρός) αλλά στη γραμμή του Γκαίμπελς. Παραπλάνηση και εξαπάτηση. Και μετά αποθράσυνση. Θα 'ρθει στιγμή που θα μας ζητήσουν αποζημίωση για τις σφαίρες που ξόδεψαν για να μας... σκοτώσουν.

 Μέρος Δεύτερο
  Το κείμενο που προηγήθηκε είχε γραφτεί προ πολλών ετών για να δημοσιευθεί στην εφημερίδα όπου αρθρογραφούσα επαγγελματικώς. Δεν δημοσιεύθηκε· και σε λίγες ημέρες «εκτελέστηκα» και δημοσιογραφικώς. Μου τράβηξαν το χαλί επιτηδείως κάτω από τα πόδια μου. Τώρα που ήλθαν οι δύσκολοι καιροί και η Γερμανία μάς φόρεσε καπίστρι, πολλοί σταθμοί και πάμπολλα έντυπα μου ζητούν να μιλήσω και να γράψω για τις περιβόητες αποζημιώσεις. Μου ζητήθηκε να μιλήσω και για τις εκτελέσεις. Κι αντιμετώπισα τις λοιδορίες δύο «καναλοκύνων». Αναφερόμουν στην εκτέλεση των συγγενών μου και στην υπέροχη στάση της γιαγιάς μου. Ήμουν μπροστά, όταν ο πατέρας της ανακοίνωσε την εκτέλεση των δύο παιδιών της, των δύο αδελφών του. Η γιαγιά -βαθιά χριστιανική ψυχή- κατέβασε το μαύρο τσεμπέρι ως τα μάτια και πριν τυλίξει με αυτό το στόμα για να μη βγει κραυγή οδύνης, κατόρθωσε να μουρμουρίσει:

 - Ο θεός να τους συγχωρέσει για το κακό που μου έκαναν!...     
    Κι έπειτα κλείστηκε στη βαθιά σιωπή της. Πού και πού ένα σιγαλό - σαν αγεράκι απαλό μοιρολόι.
    Πέρασαν κάποια χρόνια. Ήμουν στην τελευταία τάξη του Γυμνασίου, την λεγόμενη τότε «Ογδόη». Ο πατέρας έφθασε ένα μεσημέρι ράκος στο σπίτι. Τον είχε επισκεφθεί στο κατάστημα του «Δραγώνα» (Αιόλου 89) ο άνθρωπος που είχε βάλει στη λίστα των μελλοθάνατων τα αδέρφια του. ήταν ετοιμοθάνατος· τον «κουράριζε» στον Άγιο Σάββα, εξάδελφός μου ογκολόγος. Του έμεναν λίγες ημέρες ζωής. Ζήτησε από τον εξάδελφό μου την άδεια να βγει για λίγες ώρες· έπρεπε κάποιον να δει. Και πήγε να βρει τον πατέρα μου. Δεν μπορούσε να ανέβει στον ημιώροφο. Τον ζήτησε και κατέβηκε ο πατέρας. Σαν τον είδε πάνιασε.
 - Ήλθα να πάρω τη συγγνώμη σου, του είπε ο άλλος. Σε λίγες μέρες πεθαίνω...
 Ο πατέρας, βαθιά συγκλονισμένος, μόλις κατόρθωσε να ψελλίσει μία φράση:
 -Να σαι συχωρεμένος...
 Ανέβηκε γρήγορα τις σκάλες και κλείστηκε στο γραφειάκι που ήταν το λογιστήριο. Δεν ήθελε να τον δει κανείς με δάκρυα στα μάτια. Ήταν ένας μικρόσωμος άνθρωπος με υψηλή περηφάνια. Μας τα είπε στο σπίτι με αναφιλητά. Ήταν η πρώτη φορά που μάλωσα με τον πατέρα μου. Με τη σκληρότητα της νεανικής ηλικίας πίστευα πως η συγγνώμη σ'  έναν εγκληματία συνιστά αδικία. Σήμερα το ίδιο θα έπραττα κι εγώ, Αυτό δεν σημαίνει πως έκοψα να είμαι Μανιάτης. Αλλά η πείρα μιας μακράς ζωής με δίδαξε ότι η καλύτερη εκδίκηση είναι η συγγνώμη. Γι'  αυτό συγχωρώ και τον δημοσιογράφο - κάποτε φίλο-  και τα παρασαρκώματα που τον περιστοιχίζουν, που, χωρίς να φορούν την στολή της «Βέρμαχτ», συνεχίζουν με άλλα μέσα το έργο τους.
Συγχωρώ ακόμη και τους Γερμανούς δημοσιογράφους, τραπεζίτες και πολιτικούς για όσα μας κάνουν. Κι όχι απλώς τους συγχωρώ, αλλά τους ευγνωμονώ. Από τη δική τους αγνώμονα στάση, θα ξεπηδήσει η δική μας ανάταση, η νέα εθνική μας επανάσταση. Όχι κατά των Γερμανών αλλά κατά των υπολειμμάτων του δωσιλογισμού που «κοπροκρατούν» (το ρήμα του Ελύτη) πολιτικά και οικονομικά τη δόλια πατρίδα μας.
 Υ.Γ. Το πρωτότυπο κείμενο είναι δημοσιευμένο σε πολυτονικό.    

    Πηγή: 

    Αθηναϊκό Ημερολόγιο 2012, Εκδόσεις Φιλιππότη