Ένα δυστυχισμένο Ανθρώπινο πλάσμα «έφυγε» αβοήθητο με τον χειρότερο τρόπο!
Ναι! Για τον αδικοχαμένο παιδί τον φοιτητή Βαγγέλη Γιακουμάκη
γράφω. Γιατί εξοργίζομαι που, μια μόλις εβδομάδα μετά κοντεύει να ξεχαστεί! Έθρεψε
για ένα μήνα τις φυλλάδες όλες και τα ΜΜΕ για να «σβήσει» και να χαθεί σαν ένα
κουρέλι που το πετάμε στα σκουπίδια και παύουμε ν’ ασχολούμαστε μαζί του!
Εξοργίζομαι γιατί Τώρα έπρεπε να συζητείται και να εξετάζεται
μέρα νύχτα το πώς και το γιατί συνέβηκε αυτό το κατάπτυστο έγκλημα!
Εξοργίζομαι για τι δεν υπήρχε ούτε προβλεπόμενος νόμος ειδικά
για την Σχολική αλλά και οποιαδήποτε Βία, η οποία στην περίπτωση του άτυχου
νέου, κρινόταν μέχρι να του συμβεί αυτό, ως ένα απλό Πλημμέλημα!
Είναι Τραγικό φαινόμενο, στην Κοινωνία μας να ξαπλώνεται σαν
Λερναία Ύδρα σε όλα τα μήκη και πλάτη του Εγκλήματος και οι θύτες , μα διάφορα
τερτίπια και παράθυρα Νόμων να γυρίζουν δίπλα μας@!
Εξοργίζομαι, που δεν ακούω και δεν βλέπω Τιμωρίες για όλα τα
είδη του Εγκλήματος, οι οποίες θα συγκρατούσαν αυτό το διαρκώς αυξανόμενο
«κύμα» όλων των ειδών του εγκλήματος!
Εξοργίζομαι, γιατί διαισθάνομαι μία Απαράδεκτη Απάθεια της
Πολιτείας η οποία μεταδίδεται σε όλους μας πολύ γρήγορα και που σίγουρα θα μας
οδηγήσει σε πολύ χειρότερες καταστάσεις!
Που ζούμε; (και αυτό δεν αφορά μόνο την Ελλάδα). Αποκοιμηθήκαμε
και περιοριστήκαμε στο πως θα ξεπεράσουμε την Οικονομική Κρίση! Ακόμα και αυτό
το κάνουμε με τον χειρότερο τρόπο! Καλούμαστε συνεχώς να πληρώσουμε όλοι
ανεξαιρέτως για το Μέγα Οικονομικό Χρέος,
για το οποίο αρκετοί άλλοι είναι οι πραγματικοί υπεύθυνοι. Και οι οποίοι
από μακριά μας χαμογελούν, αφού μένουν
ατιμώρητοι!
Εξοργίζομαι που παράλληλα με το Πρόβλημα το Οικονομικό, είμαστε
αδιάφοροι για τους Ανθρώπους που αδίκως χώνουν τις Ζωές τους, από κακούς και
ασυνείδητους συνανθρώπους τους. Και μένουν και αυτοί Ατιμώρητοι!
Εξοργίζομαι γιατί ενώ το Έγκλημα «τρέχει» η Δικαιοσύνη όπως την
κάναμε, συναγωνίζεται την ταχύτητα της χελώνας. Και χάνονται Ψυχές. Και Εμείς
πηγαίνουμε στην Εκκλησία μας ανάβουμε το κεράκι μας, φιλάμε ευλαβικά το
εικόνισμα ενός Αγίου και μετά, ήσυχοι με την συνείδησή μας, επιστρέφουμε στην
οικία μας.
Και εγώ εξοργίζομαι, που με αυτόν τον τρόπο, πιστεύουμε πως
είμαστε πραγματικοί Χριστιανοί!
Ολόκληρη η Εκκλησιαστική Ηγεσία και οι Θρησκευτικές Οργανώσεις
του Κόσμου Οφείλουν να εναντιωθούν στην κατάσταση!
Εγώ δεν αντιλαμβάνομαι τίποτα από αυτά. Εγώ βλέπω πως χάνονται
συνεχώς Βαγγέληδες Γιακουμάκηδες από μία
ακόρεστη Βία όλων των μορφών. Και οι Θύτες, αντί αστραπιαία να τιμωρηθούν,
κρύβονται επιμελώς και συνεχίζουν ν’
απολαμβάνουν την Ζωή τους!
Και κάτι άλλο: Αυτό το είδος του εγκλήματος δεν χρειάζεται να το
ονομάζουμε «Bullying!
Aς κρατήσουμε και κανένα "Ελληνικό" μας! Αρκετά πια!
